„Opowieść Wigilijna” wyreżyserowana przez Grzegorza Barańskiego, jest przezabawnym odzwierciedleniem dobrze znanej nam historii, stworzonej przez K. Dickensa. Ukazuje życie pewnego młodego człowieka, żyjącego w swoim egoistycznym świecie pozbawionym uczuć. W pewnym momencie jego istnienia zostaje odwiedzony przez ducha, który chce zmienić jego postawę.

Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, a wszystko pokazane z wielkim humorem oraz dystansem do życia bohatera. Ilość aktorów jest okrojona do minimum, duch jest jeden, występujący pod postacią wszystkich czasów, ale twórcom udało się znaleźć idealne wyjście, aby wytłumaczyć to widzom. Mały budżet nie zabiera przyjemności oglądania filmu.

Największym atutem etiudy wydają się być dialogi, które chociaż czasem są nie na miejscu, zrobione są z wielkim dystansem i poczuciem humoru. Nie brakuje humorystycznych powiedzonek, przekleństw adekwatnych do przedziału wiekowego, oraz wielu innych dziwnych „tekstów” pokazujących nam zupełnie inne spojrzenie na „Opowieść Wigilijną”, jaką znamy od dziecka.

Czy jest to złe podejście? Owszem, niejednych taka zmiana znanego dzieła mogłaby obrazić, ale moim zdaniem trzeba docenić wizje twórcy i napawać się ekranizacją. Mimo, że etiudę zrobiono pod gatunek komediowy, nie traci ona głównego sensu i przekazu, który chciał nam pierwotnie przedstawić Dickens. Oglądając go możemy przypomnieć sobie oryginał, przemyśleć kilka spraw, a dodatkowo mocno się pośmiać.

Warto zrobić sobie przerwę w całym zawirowaniu zakupów oraz obowiązków przedświątecznych i zrelaksować się przy innej wersji „Opowieści Wigilijnej”. Jest ona zrobiona bardzo prostymi, choć czasem pozytywnie wykonanymi efektami, fabuła jest niekiedy mocno podkoloryzowana, a zakończenie filmu jest inne, wręcz nietypowe, jednak całość wypada dobrze.

Film można znaleźć na naszej stronie.

Zapraszamy do oglądania i komentowania filmu. Wyrażając swoją opinię możesz pomóc nam ulepszać kino amatorskie.