Thursday, Dec. 14, 2017

WILCZYCA (1983)

Autor:

|

4 grudnia 2011

|

WILCZYCA (1983)

reż. Marek Piestrak

 

Zwykło się mawiać, że „na bezrybiu i rak – ryba”. No tak, tyle tylko że to nasze „stworzenie” nawet raka nie przypomina.

 

Polska pod zaborem austriackim. Zasłużony w walkach narodowowyzwoleńczych Kacper Wosiński zostaje przeklęty przez swą umierającą żonę Marynę, która obiecuje uprzykrzać mu żywot do ostatnich chwil. Nie pomaga nawet przebicie denatki osinowym kołkiem (z tego co się orientuję jest to zabieg stosowany przeciwko wampirom, a tutaj będziemy mięli do czynienia z motywem cokolwiek bliższym wilkołakom). Maryna powraca jako duch/wilczyca, by za chwilę wejść w ciało Julii, żony właściciela posiadłości, w której pracę dostaje Kacper.

 

Niestrudzony adaptator kina gatunków na rodzimy grunt, Marek Piestrak, po pięciu latach które minęły od czasu premiery jego ekranizacji powieści Stanisława Lema „Test pilota Pirxa”, serwuje nam horror. Jako, że polska kinematografia pochwalić się może jedynie kilkoma horrorami (m.in. „Lokis”, „Diabeł”, „Widziadło”, „Medium”) to chwali się wszystkimi, nawet „Wilczycą”. Wypowiedzi Piestraka o własnej twórczości zakrawają o skrajną megalomanię: „Moja „Wilczyca” miała 2 miliony widzów (…). Weszła na ekrany prawie równocześnie z „Wejściem smoka”, pierwszym filmem karate w Polsce, i mimo to miała ogromną widownię. Myślę, że trafiła po prostu na zapotrzebowanie społeczne na ten rodzaj kina, trafiła w gust widza. (…) Zarówno w „Wilczycy” jak i „Powrocie Wilczycy” pracowała czołówka polskich artystów filmu. Scenografię tworzyli wybitni scenografowie (…), kostiumy i wnętrza artyści współpracujący m.in. z Hasem i Wajdą. Wreszcie grała czołówka polskiego aktorstwa”.

 

Panie Marku, skoro tak, to chyba akurat wszyscy byli w wyjątkowo kiepskiej formie. Aktorstwo sprawia wrażenie skrajnie przerysowanego albo wręcz nieudolnego. Być może to wina kiepskich dialogów, a być może fatalnego prowadzenia aktorów na planie. Mierne zdjęcia i średni montaż też nie pomagają (że nie wspomnę o postsynchronach). Plenery są wyjątkowo ubogie jeśli nie wręcz tandetne. O efektach specjalnych (odcięta ręka) i charakteryzacji pisać można jedynie w kategorii kiczu i campu. Niezłe kostiumy i wnętrza to trochę za mało by nazywać ten film klimatycznym.

 

Mimo to, a może właśnie dlatego „Wilczyca” stała się filmem kultowym. I bardzo dobrze, bo o to przecież chodzi żeby do widza trafić. Liczba miłośników filmu Piestraka rośnie. Czy dołączycie do nich i Wy? Jeśli tak to zapraszam przy okazji do odwiedzenia i polubienia
mojego serwisu o wstydliwych momentach polskiej kinematografii ;-)

 

Obejrzyj film

 



 

Zapraszamy na KochamDziwneKino.com

 

Share This Article

O autorze

Dawid Gryza

Dawid Gryza

Reżyser z pasji i maniak filmów dziwnych. Współtwórca "PECADORa" i Festiwalu Filmowego "Kocham Dziwne Kino". Prowadzi blogi "Karmiony celuloidem" oraz "Kocham dziwne kino". Publikuje recenzje na www.kinoamatorskie.pl w dziale "Złapane w sieci". Kontakt: dawidgryza@gmail.com

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

*

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress
Przeczytaj poprzedni wpis:
Wywiad z Arturem Liebhartem

  Jutro o godzinie 17.30 w radiu Radioaktywne.pl będzie miała miejsce audycja Piotra Rzepki, który przeprowadzi wywiad z Arturem Liebhartem...

Zamknij